فضاپيماي "سايوز-تي.ام.اي-‪ " ۱۱‬به فضا پرتاب شد

فضاپيماي "سايوز-تي.ام.اي-‪ " ۱۱‬به فضا پرتاب شد

فضاپيماي "سايوز-تي.ام.اي-‪ " ۱۱‬حامل نخستين كيهان نورد مالزيايي و يك فضانورد روسي و يك آمريكايي روز چهارشنبه از پايگاه فضايي بايكانور روسيه در قزاقستان به فضا پرتاب شد.

به گزارش آژانس فدرال فضايي روسيه،دكتر"شيخ مظفر شوكور" ، "يوريمالنچنكو" روس (مهندس پرواز) و "پگي وايتسون" آمريكايي (فرمانده) سرنشينان اين فضاپيما را تشكيل مي‌دهند.

قرار است روز جمعه ساعت ‪ ۱۸:۵۰‬دقيقه به وقت مسكو فضاپيماي سايوز به ايستگاه فضايي بين‌المللي متصل شود.

شيخ مظفر شوكور ‪ ۱۰‬روز در ايستگاه فضايي بين‌المللي بسر خواهد برد و روز ‪ ۱۹‬اكتبر (‪ ۲۷‬مهر ماه) به همراه "فدور يورچيخين" و "اولگ كوتوف" فضانوردان روس توسط يك فضاپيماي سايوز به زمين بازخواهد گشت.

طرح اعزام فضانورد مالزيايي به فضا بخشي از قرارداد يك ميليارد دلاري مالزي با روسيه در سال ‪ ۲۰۰۳‬بوده كه بر اساس آن اين كشور ‪ ۱۸‬جنگنده سوخو-‪ ۳۰‬از روسيه خريداري كرد.

"شيخ مظفر شوكور" نهمين فضانورد مسلمان مي‌باشد كه به فضا سفر مي‌كند.

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 7:15 PM توسط : Holley

فضانورد مسلمان مالزيايي، عيد فطر را در ايستگاه فضايي جشن گرفت

شيخ مظفر شكور، پزشك جوان مالزيايي كه نخستين فضانورد مسلماني است كه در ماه مبارك رمضان به فضا سفر كرده، روز عيد فطر را نيز در ايستگاه فضايي ‌گذراند و خدمه ايستگاه را در اين جشن با خود شريك كرد.

به گزارش سرويس فن‌آوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، فضاپيماي سايوز حامل دو خدمه جديد ايستگاه - «پگي وايتسون» از دانشگاه يوواي آمريكا به عنوان اولين فرمانده زن ايستگاه فضايي و «يوري مالنچيكو»، فضانورد كارآزموده روسي - و همچنين اولين فضانورد مالزيايي كه روز چهارشنبه از پايگاه كاسمودروم بايكونور در قزاقستان پرتاب شد در ساعت 14 و 50 دقيقه به وقت گرينويچ روز جمعه به ايستگاه فضايي بين المللي ملحق شد.

حدود 90 دقيقه بعد دريچه‌هاي بين دو كشتي فضايي باز شد و سه خدمه سايوز وارد ايستگاه فضايي شدند.

شيخ شكور اولين فضانورد مالزيايي در يك ارتباط مختصر تلويزيوني با مقامات و مهمانهاي جمع شده در مركز كنترل ماموريت روسيه در خارج از مسكو گفت: من احساس بسيار خوبي دارم و با دوستان آمريكايي و روسي خود در ايستگاه هستم.

شكور هم چنين توانست چند جمله‌اي با پدرش صحبت كند.

به گزارش ايسنا، رفتن شيخ شكور به فضا در مالزي مورد استقبال بسيار مردم اين كشور قرار گرفته و نقطه عطفي در تاريخ علمي اين كشور آسيايي برجا گذاشته است.

نخست وزير اين كشور نيز به همراه 1000 محصل در مراسمي در كوآلالامپور ورود مالزي به فضا را جشن گرفتند.

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 7:11 PM توسط : Holley

آينه ها در جنگ با شهاب سنگها

نزديك به پنج هزار آينه براي منعكس كردن اشعه خورشيد بر يك شهاب آسماني لازم است تا با ذوب كردن سنگ‌هاي آن، تغيير مسيرش را عملي كنند.

به گزارش روز شنبه شبكه خبري بي.بي.سي، اين موضوع پس از آن اعلام شد كه گروهي از دانشگاه گلاسكو، ‪ ۹‬شيوه مختلف را براي پس راندن اجرام آسماني مقايسه كردند.

هر صد سال حدود صد ميليون شهاب سنگ به زمين برخورد مي‌كند.

يكي از شيوه‌هايي كه اين گروه تحقيقاتي از آينه‌هايي ويژه استفاده كرده‌اند، انفجار هسته‌اي بوده است.

يكي از نگراني‌هاي دانشمندان خسارات ناشي از معلق شدن قطعات ناشي از انفجار هسته‌اي است.

آينه‌هايي كه در يك مدار حركت مي‌كنند، با انعكاس اشعه آفتاب بر شهاب سنگ دماي آن را به دو هزار و ‪ ۱۰۰‬درجه سانتيگراد مي‌رسانند و اين حرارت باعث ايجاد حفره‌اي دراين شهاب سنگ و ضربه به آن مي‌شود.

براساس يافته‌هاي اين تيم، شهاب سنگي كه ‪ ۱۰۰‬متر قطر دارد به راحتي با استفاده از ‪ ۱۰۰‬آينه در چند روز قابل دفع شدن است.

با اين همه اگر شهاب سنگي در مقياس آنچه كه باعث نابودي دايناسورها شد به زمين نزديك شود، ناوگاني از پنج هزار سفينه بايد براي حدود سه سال اشعه خورشيد را بر آن بتابانند.

دكتر "ماسيميليانو واسيل" كه مدير اين پروژه است، شهاب سنگ‌ها را خطري جدي مي‌داند و مي‌گويد: "انفجار تانگوسكا در سال ‪ ۱۹۰۸‬منطقه‌اي بزرگتر از لندن و حومه آن را تحت تاثير قرار داد. با ‪ ۱۰‬سفينه كه هركدام ‪ ۲۰‬آينه داشته باشند مي‌توان ظرف شش ماه، شهاب سنگي مشابه را از مسيرش خارج كنيم." به گفته وي، يافته‌هاي اين تيم حاكي از عملي بودن و نتيجه بخش بودن اين فناوري است.

منبع : ايرنا

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 10:41 PM توسط : Holley

مريخ : سيب كپلر

یوهان کپلر(1571-1630) یکی از دستیاران تیگو براهه منجم مشهور دانمارکی بود. وی تلاش می کرد تا تا از طریق ریاضیات، منظومه خورشید مرکزی را توجیه و ثابت کند....

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 3:42 PM توسط : Holley

 


هابل در چشم اندازی وسیع و بینظیر ازسحابی جبار---هزاران ستاره را آشکار کرد!!

اغلب در بیشتر پدیده های نجومی عکس هایی به وجود می آیند.
تلسکوپ فضایی هابل یک عکس جدید و بی نظیر از سحابی جبار گرفته است.
ساختمان این ستاره های متلاطم یکی از مهیج ترین وخوش عکس ترین اجزای آسمان در علم نجوم است.
بیشتر از 3000 ستاره در اندازه های گوناگون در این عکس پدید آمده است.
برخی از آنها هرگز به واسطه ی نور کمشان دیده نمی شوند
این ستاره ها که درپوششی از گرد خاک و گازاقامت دارندو چشم اندازی ازفلات. کوهستان ها ودشت ها که نشانگر یک دره ی با شکوه را نمایش می دهد.
سحابی جبار آلبوم عکسی است از ستاره های متلاطم.به صورت بزرگ وفشرده- ستاره های جوان- یک سحابی را تشکل می دهند که ازارکان آن(سحابی) گاز غلیظ و فشرده است که مانند خانه ای برای ستارگان نوزاد سحابی می باشد.
لازم به ذکر است ستاره های آبی رنگ در عکس همان ستاره های نوزادی هستند که تازه در دامان مادرشان به دنیا آمده اند و ستاره های قرمز ستاره های جوانی هستند که تقریبا مشابه خورشید ما هستند .

منع خبر:آسمان شب ایران

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 7:1 AM توسط : Holley

جست‌وجوي اجرامي شگفت انگيزتر از سياهچاله‌ها

دانشمندان وجود دسته‌اي جديد از سياهچاله‌ها را پيش بيني كرده‌اند كه به دليل سرعت بسيار زياد چرخش به دور خود افق رويداد ندارند.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، سياهچاله‌ها هم پيش از اين در دسته اجرامي بسيار ناشناخته و رازآميز قرار داشتند. تصوري كه از اين اجرام وجود دارد، اين گونه است كه جسمي بسيار كوچك جرمي معادل جرم چندين خورشيد را در نقطه‌اي فشرده كرده است.

اما موضوع اين خبر كشف جرمي شگفت انگيزتر از سياهچاله‌ها است. نظريه «تكينگي بدون پوشش» (naked singularity) حاكي از آن است كه سياهچاله آنقدر سريع به دور خود مي‌گردد كه در نهايت با فقدان افق رويداد مواجه مي‌شود.

سياهچاله‌ها زماني شكل مي‌گيرند كه ماده‌ ستاره‌اي بزرگ بر روي خود فرو بريزد و در اين حين، فشار لازم به طرف خارج براي خنثي كردن نيروي گرانشي كه به طرف داخل وارد مي‌شود، وجود نداشته باشد. از اين رو فشار گرانش به ساير نيروهاي داخلي غلبه مي‌كند و سياهچاله تا بينهايت در خود فرو مي‌ريزد.

در اين صورت نيروي گرانشي به قدري زياد مي‌شود كه حتي نور نيز نمي‌تواند از آن بگريزد. در نهايت سياهچاله در پوششي تاريك از خودش احاطه مي‌شود كه ما آن را افق رويداد مي‌ناميم. اجرام و تابش‌ها هنگام رد شدن از افق رويداد ناگزير به سمت سياهچاله كشيده مي‌شوند. به همين دليل ما آن ها را نمي‌بينيم و سياه مي‌ناميم.

به نوشته نجوم، تمام سياهچاله‌هاي كشف شده تا‌كنون، داراي چرخش به دور خود بوده‌اند. گاهي آنقدر زياد كه به بيش از هزار دور در ثانيه مي‌رسيد؛ اما در اين نظريه جديد، اگر سياهچاله‌اي را بيابيد كه سرعت گردش به دور خودش بسيار زياد باشد، در آن صورت مقدار حركت زاويه‌يي چرخشش بر نيروي گرانش حاصل از جرمش غلبه مي‌كند و مي تواند افق رويداد را كاهش دهد و يا از بين ببرد و سياهچاله را بدون پوشش كند؛ اما سياهچاله‌اي با 10 برابر جرم خورشيد، به سرعت چرخشي بيش از چند هزار دور بر ثانيه نياز دارد.

مطابق با نتايج تحقيقات دانشگاه‌هاي «دوك»(Duke) و «كمبريج»(Cambridge)، جرمي با چنين مشخصاتي را مي‌توان در لنزهاي گرانشي كشف كرد.

به گزارش ايسنا، لنز گرانشي قسمتي از فضا است كه در آن جسمي با جرم زياد مانند سياهچاله وجود دارد و با توجه به نيروي گرانشي كه دارد مانند يك عدسي طبيعي عمل مي‌كند و نورهاي رسيده از فواصل دور را خميده و در نهايت كانوني مي‌كند.

اگر نتايج اين تحقيقات درست باشد، اخترشناسان مي‌توانند چنين اجرامي را كه در نظريه جديد پيش بيني شده ثبت و شناسايي كنند.

منبع : ISNA

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 6:19 AM توسط : Holley

رکورد بیشترین حضور زنان در فضا

`سونیتا ویلیامز` فضانورد هندی‌تبار آمریکایی، رکورد طولانی‌ترین مدت زمان حضور در فضا را در میان فضانوردان زن جهان از آن خود ساخت. به گزارش روز شنبه شبکه خبری بی‌بی‌سی، یکی از کارشناسان سازمان فضایی آمریکا `ناسا` که از ذکر نامش خودداری کرد،صبح روز شنبه اعلام کرد ویلیامز مهندس ایستگاه فضایی بین‌المللی رکورد اقامت ‪ ۱۸۸‬روز و ‪ ۴‬ساعت در فضا را که در سال ‪ ۱۹۹۶‬توسط `شانون لوسید` دیگر فضانورد زن آمریکایی ثبت شده بود، شکست. پدر سونیتا ویلیامز یک هندی از ایالت گجرات هند است. ویلیامز از ده دسامبر به فضا سفر کرد و در ایستگاه فضایی بین‌المللی مستقر شد و قرار است فضاپیمای آتلانتیس که ‪ ۸‬ژوئن به فضا پرتاب شد وی را به زمین بازگرداند. ویلیامز پیش از این رکورد بیشترین پیاده روی خارج از ایستگاه فضایی بین‌المللی را درمیان زنان فضانورد با ‪ ۲۹‬ساعت و ‪ ۱۷‬دقیقه و بیشترین راهپیمایی ماراتن به مدت ‪ ۴‬ساعت و ‪ ۱۷‬دقیقه در فضا را به نام خود ثبت کرده است.

 

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 10:59 PM توسط : Holley

نخستین زن فضانورد جهان(قابل تو جه خانوماي محترم)

والنتینا تیرشکوا، نخستین زن فضانورد جهان در جشن تولد 70 سالگی‌ خود اعلام کرد که آرزوی پرواز به سیاره مریخ را حتی با یک بلیت یک طرفه دارد! تیرشکوا در ماه ژوئن سال 1963 در سن 25 سالگی 71 ساعت در داخل یک فضاپیمای متعلق به شوروی سابق با عنوان «ووستوک» به مدار زمین سفر کرد. ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه که تیرشکوا را به مناسبت جشن تولد وی را به منزل خود در نزدیکی مسکو دعوت کرد، گفت که پرواز تیرشکوا منبع الهامی برای روسیه احیا شده امروزی باقی گذاشت. پوتین در ادامه خطاب به این زن فضانورد گفت: پرواز شما باعث افتخار مردم شوروی بود و باعث افتخار مردم روسیه باقی خواهد ماند. تیرشکوا در حال حاضر ریاست یک انجمن همکاری بین المللی گمنام را تحت توجه و حمایت وزارت خارجه این کشور بر عهده دارد و در پروژه‌های خصوصی مربوط به کمک به ایتام شرکت می‌کند. وی همچنین در مصاحبه‌ای با روزنامه پراودا اظهار داشت: اگر پول داشتم از پرواز به سیاره مریخ بهره‌مند می‌شدم. این رویای نخستین فضانوردان است من آماده پروازی بدون بازگشت هستم.

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 10:56 PM توسط : Holley

هند بزرگترين تلسكوپ آسيا را در ارتفاعات هيماليا بنا مي‌كند

سازمان فضايي هند قصد دارد تا سال ‪ ،۲۰۱۲‬بزرگترين تلسكوپ آسيا را در ارتفاعات رشته كوه‌هاي هيماليا بنا كند.

به گزارش ماهنامه علمي، ترويجي فضا، اين تلسكوپ كه به صورت مشترك در كشورهاي بلژيك و روسيه طراحي و ساخته خواهد شد، بسيار دقيق بوده و بزرگ نمايي بسيار بالايي خواهد داشت در حدي كه پنج برابر قابليت تلسكوپ‌هاي موجود را تامين خواهد كرد.

بلژيك براي انجام ‪ ۱۰‬درصد از اين پروژه حدود ‪ ۲‬ميليون يورو دريافت مي‌كند اما روسيه بر اساس مناسبات بين دو كشور، هزينه پروژه را در آينده دريافت مي‌كند.

تلسكوپ مورد نظر پس از اتمام ساخت در روسيه آزمايش شده و به هند تحويل داده مي‌شود.

بر اساس اين گزارش ساخت و نصب اين تلسكوپ از بخش‌هاي اصلي برنامه توسعه فضايي هند به شمار مي‌رود.

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 10:51 PM توسط : Holley

سياره اي با آينده مشابه زمين

اخترشناسان سياره‌اي فراخورشيدي را در حال گردش به دور يك غول سرخ يافتند. شرايط اين سياره مي‌تواند مشابه شرايط سياره‌ي زمين در ۵ ميليارد سال آينده باشد.

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 2:51 PM توسط : Holley

نام گذاري يك دنباله دار جديد به نام كاشف چيني آن

دنباله‌دار تازه كشف شده به نام كاشف آن دكتر زائو هايبين، اخترشناس چيني نامگذاري شد.

به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، زائو كه مديريت يك تيم تحقيقاتي NEO (جرم نزديك زمين) را در رصدخانه نجومي زيجينشان در آكادمي علوم چين عهده‌دار است اين ستاره دنباله‌دار را اواسط ماه سپتامبر سال جاري در نزديكي صورت فلكي ستوس كشف كرد.

اين دنباله دار هم چنين با نام نجومي «P/‌٢٠٠٧S1» شناخته مي‌شود. مدار اين دنباله‌دار جديد بيضي شكل است و دوره دگرگوني آن به دور خورشيد ‌٤٦/٧ سال است.

دكتر زائو كشف خود را به مركز مينورپلانت در اتحاديه بين‌المللي نجوم گزارش كرد كه پس از بررسي‌هاي دقيق و موشكافانه صحت آن تاييد شد.

منبع خبر : ISNA

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 2:43 PM توسط : Holley

شهابسنگها و پايان عصر انسان

آمادگي در برابر خطر برخورد شهاب سنگ ها با زمين

تهران، اول اسفند ماه، خبرگزاريها: گروهي از ستاره شناسان، مهندسان و دانشمندان در همايش » انجمن پيشبرد علوم آمريكا« از سازمان ملل متحد در خواست كردند با توجه به نزديك شدن كم سابقه برخورد يك شهاب سنگ بزرگ به كره زمين در سال2036 ، سازمان ملل متحد بايد مسئوليت اقدامات لازم جهت جلوگيري از برخورد اين قبيل اجسام آسماني با زمين راتقبل كند.
به گزارش رويترز، منجمان در حال بررسي مسير حركت شهاب سنگي به نام آپوفيس هستند كه ممكن است يك در45 هزار، در روز13 آوريل سال2036 با زمين برخورد كند. براي همين، ناسا قصد دارد در آينده نزديك برنامه شناسايي شهاب سنگهاي داراي خطر برخورد با زمين را گسترده تر كرده و صدها سنگ آسماني با اين مشخصات را زير نظر بگيرد.
به گفته »راستي اشوايكارت« فضانورد بازنشسته، خطر شهاب سنگها تنها به شهاب سنگ آپوفيس مربوط نمي شود و نياز به تعيين اصولي مشخص درزمينه مواجهه با اين قبيل وقايع ضروري به نظر مي رسد. اشوايكارت يكي از خدمه سفينه آپولو9 است كه در ماه مارس سال1969 از كنار ماه عبور كرد. وي در همايش انجمن پيشرفت علوم آمريكا در سانفرانسسيكو اعلام كرد قصد دارد هفته آينده گزارشي براي كميته استفاده صلح آميز از فضا در سازمان ملل متحد ارسال كرده و خواهان تنظيم و راهكارهاي بين المللي در صورت تهديد كره زمين توسط سنگهاي آسماني شود. انجمن كاشفان فضا در آمريكا كه شامل گروهي از فضا نوردان و منجّمان قديمي است، در سال جاري ميزباني كارگاه هاي آموزشي سطح بالايي را با همين موضوع بر عهده خواهد گرفت تا بتواند برنامه مشخصي را براي مواجهه با اين حوادث آماده كرده و برنامه پيشنهادي خود را تا سال2009 براي سازمان ملل ارسال كند.

به گزارش ايرنا، يكي از نخستين فضانوردان حضور يافته در ايستگاه فضايي بين المللي به نام »ادلو«، در اين باره گفته است كه يكي از پذيرفته ترين روش هاي مقابله با سنگ هاي آسماني كه به زمين نزديك مي شوند عبارت است از ارسال يك سفينه با حركت در كنار شهاب سنگ براي مدتي مشخص كه با استفاده از نيروي جاذبه خود مسير شهاب سنگ را اندكي منحرف كرده و از برخورد آن با زمين جلوگيري مي كند. به طور مثال براي شهاب سنگ آپوفيس با قطر140 متر، يك سفينه بايد به مدت12 روز در نزديكي آن پرواز كند تا بتواند با كمك اثر جاذبه اندك خود، مسير حركت شهاب سنگ را به ميزان جزيي تغيير داده و مانع برخورد آن با زمين شود. چنين مأموريتي در حدود300 ميليون دلار هزينه خواهد داشت.
ناسا اعلام كرده است عواقب برخورد شهاب سنگي به بزرگي آپوفيس با زمين به جنس شهاب سنگ و نيز زاويه بر خورد آن با زمين بستگي دارد. اما به هر حال چنانچه چنين سنگ آسماني در يك شهر فرود بيايد، تمامي شهر را نابود خواهد كرد.

آيا تمدن بشر، مانند آنچه65 ميليون سال پيش روي داد و نسل دايناسورها را ناگهان منقرض کرد، با برخورد يک شهاب سنگ بزرگ با زمين، پايان خواهد يافت؟ پاسخ به اين سؤال نيازمند بررسي هاي دقيق است.
»لوئيس آلوارتس« فيزيک دان و برنده جايزه نوبل در سال1980 اعلام کرد که علت انقراض نسل ناگهاني دايناسورها، برخورد يک شهاب سنگ بزرگ با کره زمين بود. مدرک ارايه شده توسط وي، لايه خاکي نازکي بنام مرز K-T بود که ميان سنگهاي فسيلي غني شده دوران زمين شناسي کرتاسيوس وجود داشت. اين عصر با پايان زندگي دايناسورها خاتمه يافت. تجزيه و تحليل اين لايه نشانگر وجود درصد بالايي از عنصر ايريديوم خالص بود که فقط در شهاب سنگها يافت مي شود و مقدار آن در کره زمين به صورت پراکنده بسيار ناچيز است. براساس اين مستندات »لوئيس آلوارتس« چنين استنباط کرد که65 ميليون سال پيش شهاب سنگي به قطر بيش از10 کيلومتر بازمين برخورد کرده و پس از انفجار و ايجاد يک حفره عظيم تمامي آن تبخير شد. بروز يک آتش سوزي عظيم در کره زمين، دود حاصل از اين انفجار، به علاوه ذرات منتشر شده از باقيمانده شهاب سنگ به وسيله جريان هوا در ساير نقاط پراکنده شد و ابر سياهي تمام سطح زمين را احاطه کرده مانع رسيدن نور خورشيد به زمين شد. با نرسيدن نور خورشيد به زمين و کاهش شديد دما، تمامي موجودات زنده و گياهان بر اثر سرما از بين رفتند. پس از فرونشستن گردوغبار حاصل از انفجار كه داراي درصد زيادي از ايريديوم بود، تمام سطح كره زمين از لايه نازكي به نام K-T پوشانيده شد.
بسياري از دانشمندان به ويژه ديرين شناسان، ابتدا با اين فرضيه مخالف بودند ولي با پيدا شدن حفرة عظيمي به قطر بيش از180 كيلومتر در زير شهر »چيكسولوب« واقع در »پني سولاي ياكاتان« مكزيك در سال1370 كه مكان برخورد شهاب سنگ با زمين را نشان مي داد، اثبات اين فرضيه بسيار ساده شد.
در گذشته دانشمندان در مورد احتمال تكرار چنين پديده اي ترديد داشتند ولي با برخورد اولين تكه شهاب سنگ »شوميكرلوي-9« با سياره عظيم مشتري در سال1374 تمامي ترديدها از بين رفت. شدت اين انفجار معادل ده ميليون بمب هيدروژني و ارتفاع شعله قارچ مانند آن نزديك به2 هزار كيلومتر بود. پس از انفجار، لكه سياهي بر فراز منطقه برخورد در اين سياره ايجاد شد كه فرضيه قبلي را مي توانست به خوبي اثبات كند. بعد از اولين برخورد،20 شهاب سنگ بزرگ و كوچك ديگر با اين سياره برخورد كرد و بشر يكي از پديده هاي نادر و حيرت انگيز كهكشاني را به چشم خود ديد.
در اين زمان بود كه چنين سؤالي مطرح شد: اگر يكي از اين شهاب سنگها با زمين برخورد مي كرد چه اتفاقي مي افتاد؟ در صورتي كه يكي از شوميكرها به قطر2 الي3 كيلومتر و با سرعتي بيش از200 هزار كيلومتر در ساعت مي توانست پس از عبور از جو زمين با سطح خاكي آن برخورد كند انفجاري معادل دهها ميليون بمب هيدروژني را بوجود مي آورد. حفره ايجاد شده حاصل از اين برخورد به اندازه منطقه »رودآيلند« مي شد و هر آنچه در زمين وجود داشت از بين مي رفت. ابر و غبار ايجاد شده از ورود نور خورشيد جلوگيري مي كرد و براي مدتها يخ بندان شديدي زمين را فرا مي گرفت و اگر اين شهاب سنگ، درون اقيانوسي سقوط مي كرد در اثر اين برخورد، امواجي به ارتفاع دهها كيلومتر ايجاد مي شد كه مي توانست هر آنچه بر سر راه وجود داشت از بين ببرد.
تاكنون شهاب سنگهاي بيشماري با زمين برخورد كرده اند و حفره هاي ايجاد شده به واسطه آنها در طول ميليونها سال بر اثر عوامل طبيعي چون سايش خاك و يا پوشش گياهان از بين رفته است. در حال حاضر چندين اثر برخورد شهاب سنگ با زمين به صورت حفره هايي باقي مانده است كه با ارزيابي يكي از آنها مشخص شده كه قطر شهاب سنگ فرود آمده در آن منطقه به اندازه يكي از شوميكرهاي، S-L9 بوده است. بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد در طول ميليونها سال قبل، بيش از200 شهاب سنگ بزرگ با زمين برخورد كرده و باعث از بين رفتن نسل هاي بيشماري از جانداران و گياهان و تخريب سطح زمين شده است. بدترين واقعه مربوط به65 ميليون سال قبل بوده است كه نسل دايناسورها را از بين برد.300 هزار سال پيش نيز شهاب سنگ ديگري در صحراي استراليا با زمين برخورد كرد كه گودالي به قطر تقريبي120 و عمق30 متر بوجود آورد. وزن تقريبي اين شهاب سنگ50 هزار تن تخمين زده شده است و از آنجايي كه فرود آن در مكان دور افتاده اي اتفاق افتاده، خسارت وارده بر موجودات زنده و گياهان اندك بوده است.
احتمال برخورد يك شهاب سنگ با اين اندازه تقريباً هر15 هزار تا25 هزار سال يكبار و احتمال برخورد شهاب سنگهاي بزرگتر هر15 ميليون سال يكبار پيش بيني شده است.49 هزار سال پيش در اثر برخورد يك شهاب سنگ آهني به صحراي اريزوناي آمريكا حفره اي به قطر تقريبي يك كيلومتر ايجاد شد و هر آنچه در صدها كيلومتري از آن قرار داشت را از بين برد.
آخرين برخورد شديد شهاب سنگها با زمين، در سال1287 خورشيدي(1908 ميلادي) در منطقه دورافتاده تانگوسكا در سيبري اتفاق افتاد كه دانشمندان قطر آنرا30 متر ارزيابي كردند. اين شهاب سنگ كه پس از ورود به جو زمين در ارتفاع8 كيلومتري منفجر شد، هر آنچه در شعاع15 كيلومتر در سطح زمين قرار داشت را به شدت منهدم ساخت. شعاع تخريب نهايي حاصل از اين برخورد40 كيلومتر برآورد شد و چون در منطقه جنگلي فرود آمده بود باعث از بين رفتن بيش از60 ميليون اصله درخت شد. به علت دور افتادگي اين منطقه، دانشمندان19 سال بعد، از اين واقعه مطلع شدند و به تحقيق در مورد آن پرداختند. زمين شناسان در خاك اين منطقه مقدار زيادي ايريديوم با خلوص زياد پيدا كردند كه اين موضوع سالهاي بعد توسط لوئيس الوارتس براي اثبات فرضيه خود مورد استناد قرار گرفت.
حال سؤال اين است كه آيا ما بايد همواره نگران برخورد شهاب سنگها با زمين باشيم؟ راه حل رفع اين نگراني تنها در ارتقاي فناوري براي جلوگيري از وقوع اين حوادث خلاصه مي شود. امروزه سؤال مهم آن نيست كه بدانيم آيا اين واقعه اتفاق خواهد افتاد يا نه بلكه بايد بدانيم اين اتفاق چه زماني رخ خواهد داد؟
در سال1375 خورشيدي(1996 ميلادي) شهاب سنگي به قطر تقريبي520 متر از فاصله45 هزار كيلومتري زمين- كمي دورتر از كره ماه- عبور كرد كه نفس اخترشناسان را در سينه حبس كرد. اين نزديكترين جسمي بود كه تاكنون رصد شده بود و در صورت برخورد با زمين مي توانست انفجاري معادل5 تا12 هزار مگاتن انرژي را بوجود آورد. موضوع نگران كننده در اين مورد آن بود كه اخترشناسان فقط4 روز قبل از عبور اين شهاب سنگ به وجود آن پي بردند.
در دو دهه قبل دانشمندان فضايي در مورد برخورد شهاب سنگها با كره زمين نگراني هاي بسياري داشتند. زيرا دريافته بودند كه زمين همواره در خطر برخورد يكي از شهاب سنگهاست. بيشتر شهاب سنگها از كمربند جاذبه سيارات فرار كرده و به واسطه جاذبه زياد سياره مشتري وارد منظومه شمسي شده وبه سمت خورشيد مي روند. در گذشته اين تفكر وجود داشت كه تعداد شهاب سنگهاي بزرگ كم است ولي پيشرفت تكنولوژي در چند دهه اخير و رديابي شهاب سنگها به وسيله دستگاههاي حس گر، ماهواره ها، دوربين هاي نجومي پيشرفته و نظاير آن نشان داد كه تعداد آنها كم نيست و همواره خطر برخورد يكي از آنها با زمين وجود دارد. قطر اين اجرام كه به طور اختصار بنام اجسام نزديك به كره زمين (NEOs) ناميده شده اند از چند متر تا چندين كيلومتر است. به تازگي دانشمندان آنها را سنگهاي آسماني بالقوه خطرناك (PHA) ناميده اند.

اخترشناسان مي دانند كه تعداد بيشماري از اين شهاب سنگها در فضا با سرعت و اندازه هاي متفاوتي د رحركت بوده و مي تواند تهديدي جدي براي زمين باشد. به عبارت ساده تر ما در مسير حركت بسياري از شهاب سنگها قرار داريم.
در سال1990 براي سنجش مقدار خطراتي كه اجسام نزديك به كره زمين (NEOs) براي آن دارند، سيستم مقياسي بنام تورينو اختراع شد. به وسيله اين دستگاه مي توان در اين مقياس اندازه شهاب سنگها، ميزان سرعت و درصد احتمال برخورد آنها با زمين را در نظر گرفت. برخورد احتمالي بسيار نزديك شامل درجات7 يا8 و بسيار حتمي شامل درجات9 و10 است. عدد1 براي نزديكترين شهاب سنگي كه تاكنون از كنار زمين عبور كرده در نظر گرفته شده است.
براي جلوگيري از برخورد شهاب سنگها با زمين چه بايد كرد؟ دانشمندان فضايي به تازگي پيشنهاد كرده اند كه با ارسال سفيه هاي فضايي، مسير حركت شهاب سنگها را تغيير دهيم. اولين آزمايش انجام گرفته توسط يك فضاپيما، برخورد عميق آن با شهاب سنگ »تمپل يك« در چهارم تيرماه1384 بود كه شدت انفجار آن به4/5 تن ماده TNT مي رسيد. دانشمندان با شادي فراوان اين واقعه را جشن گرفتند ولي اين برخورد مانند نسيمي بر چهره اين شهاب سنگ بود و سرعت آن را فقط3 صدم سانتيمتر بر ثانيه كاهش داد. شايد بسياري اين واقعه را ناچيز قلمداد كنند ولي اين اولين گام بشر براي محافظت از خانه خود بوده است.

 

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 1:2 PM توسط : Holley

ادغام كهكشان و يكي شدن سياهچاله ها

هاله هاي بزرگ نقاط تاريك به دور سياهچاله اي كه شامل 3 ميليون جرم خورشيدي است ، مي چرخد.
كل اجرام كهكشان راه شيري در حدود 100ميليون جرم خورشيدي است كه رقم بزرگي براي ماست ، اما ميان ديگر كهكشان ها رقم متوسطي به حساب مي آيد. حال تصور كنيد كه يك كهكشان با كهكشان ديگري كه شبيه خودش است مواجه مي شود.
كهكشان اول به منظور ايجاد يك كهكشان بزرگتر و باشكوه تر با دومي ادغام مي شود.كيهان شناسان فكر مي كنند اين دليل چگونه بزرگ شدن كهكشان طي يك فرآيند پيچيده و مستمر است.
دانشمندان با استفاده از ابررايانه ها در شبيه سازي تداخل كهكشاني ، ساختار جديدي از شكل گيري هاله هاي گازي را كه مي تواند منطقه وسيعي به اندازه چند هزار سال نوري به وجود آورد، مشاهده كردند. اينشتين تئوري نسبيت عمومي را حدود 90سال پيش ارائه كرد كه در ارتباط با رفتارهاي جاذبه توضيحاتي مي داد و يكي از پيامدهاي اصلي اين نظريه كه هنوز به اثبات نرسيده ، وجود امواج گرانشي است.
با توجه به اين كه ادغام يك جفت سياهچاله عظيم (SMBH) منابع قدرتمند ارسال امواج گرانشي را به وجود مي آورد ، به وجود آمدن شرايط لازم براي ادغام 2 سياهچاله اهميت بالايي دارد. يك SMBH دو تايي از دو SMBH كه به دور مركز جرمشان در حال چرخش هستند ، تشكيل شده است.
ممكن است تداخل سياهچاله ها براساس وجود مكانيسمي كه جدايي تقريبي آنها را كاهش مي دهد صورت پذيرد يا نپذيرد. شايد يك جفت SMBH با ستاره ها و گازهاي اطرافشان در تعامل باشند. هم ستاره ها و هم بخارات گازي شكل ، يك نيروي اصطكاكي را به سياهچاله ها اعمال مي كنند. اين نيرو انرژي حركت مداري سياهچاله ها را مي گيرد ، در نتيجه انفصال ميان آنها بتدريج كاهش مي يابد. هنوز مشخص نيست كه اين اثر مربوط به ستارگان است يا گازهاي اطراف آنها كه به اين فرآيند منجر مي شود. به منظور مدل سازي تداخل كهكشاني ، دانشمندان ابتدا از يك برنامه رايانه اي كه براساس مشاهدات و فرضيات نوشته شده بود ، استفاده كردند. در اين مدل كهكشان ها با هاله هاي وسيعي از نقاط تاريك و كهكشان هاي مارپيچي كه شامل ستارگان زيادي بود ، احاطه شده اند. دانشمندان دريافتند زماني كه كهكشان هاي ادغام شده شامل مقداري گاز هستند سياهچاله هاي آنها در بيشتر موارد يك سيستم دوتايي جفتي را به جود مي آورند. اينجا بود كه دانشمندان پيش بيني كردند آنها بايد امواج گرانشي قوي را به وجود آورند. از آنجا كه پخش اين امواج انرژي سياهچاله ها را مي گرفت سياهچاله ها در نهايت پس از يك ميليون سال از جفت شدن مي توانستند ادغام شوند. مطالعات اخير هنوز نتوانسته نقش گازها را در پيشرفت تكامل و شكل گيري يك جفت سياهچاله نشان دهد. تئوري ها و مشاهدات حاكي از آن است كه در نواحي مركزي باقيمانده ، پس از تداخل ، مقادير عمده اي گاز وجود دارد. شبيه سازي هاي رايانه اي نگرش جديدي را بر چگونگي جفت شدن و ادغام سياهچاله ها ارائه كرده و بر نقش حياتي عناصر گازي شكل كهكشان بر تعيين سرنوشت سياهچاله ها تاكيد دارد. كهكشان هايي همچون كهكشان راه شيري داراي اينچنين قرصهاي موثر گازي شكل نيستند. تداخل كهكشاني در شكل گيري اينچنين ساختارها بسيار مهم است.
ابتدا شبيه سازي ها به منظور نشان دادن شكل گيري اين ساختار در تداخل كهكشاني بود. طبيعي است كه فرض كنيم منابع عظيم گازهاي موجود در اين قرص مركزي نشان دهنده سوختي است كه سياهچاله مركزي را تغذيه كرده است و هسته مركزي فعال كهكشاني را قدرت مي بخشد.كشف امواج گرانشي ناشي از تداخل سياهچاله هاله بزرگ نمي تواند بزرگترين گواه ما از يكي از تئوري هاي فيزيك بنيادي (تئوري نسبيت) باشد، اما مي تواند دليلي بر سناريوي ما از تكامل و شكل گيري كهكشان باشد. اين يكي از زيباترين نمونه هاي ارتباط عميق بين فيزيك بنيادي و فيزيك كيهاني است.
احتمال تداخل 2 كهكشان با جرم مساوي كمتر از احتمال تداخل 2كهكشان با جرم متفاوت است البته هميشه غيرممكن نيست.
كهكشان منا در حال برخورد با بزرگترين همسايه خود Andromeda است.
اين اتفاق در 3 ميليون سال ديگر خواهد افتاد و در نتيجه اين برخورد قرص (disk) نابود مي شود و يك كهكشان بيضي شكل به وجود مي آيد.

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 12:25 PM توسط : Holley